Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

непатрэбшчына, -ы, жаночы род
  размоўнае слова
  1. Тое, у чым няма патрэбы, неабходнасці. Нельга, каб пачатак у апавяданні быў вялы, доўгі, загрува[шч]аны ўсякай непатрэбшчынай. ← Янка Скрыган. // Непатрэбныя рэчы, хлам. Стары хляўчук быў застаўлены каністрамі, вёдрамі, завалены рознай непатрэбшчынай. ← Мікола Ваданосаў.
  2. Глупства, бязглуздзіца, лухта. Трэба было перапыніць Яўгена, не даць пагаварыць непатрэбшчыны. ← Алесь Савіцкі. [Арцём Іванавіч] ішоў, а ў галаву лезла ўсялякая непатрэбшчына. ← Сяргей Грахоўскі.

❌

непатрэбшчына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова непатрэбшчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	непатрэ́бшчына мн. непатрэ́бшчыны
Родны каго? чаго?	непатрэ́бшчыны мн. непатрэ́бшчын
Давальны каму? чаму?	непатрэ́бшчыне мн. непатрэ́бшчынам
Вінавальны каго? што?	непатрэ́бшчыну мн. непатрэ́бшчыны
Творны кім? чым?	непатрэ́бшчынай, непатрэ́бшчынаю мн. непатрэ́бшчынамі
Месны у кім? у чым?	непатрэ́бшчыне мн. непатрэ́бшчынах
Клічная форма	— мн. —

Слова непатрэбшчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік непатрэбшчына — у родным, давальным, творным і месным склоне

непатрэбшчына

Навігатар

Мемчыкі