брыклівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова брыклівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	брыклі́васць мн. брыклі́васці
Родны каго? чаго?	брыклі́васці мн. брыклі́васцяў, брыклі́васцей
Давальны каму? чаму?	брыклі́васці мн. брыклі́васцям
Вінавальны каго? што?	брыклі́васць мн. брыклі́васці
Творны кім? чым?	брыклі́васцю мн. брыклі́васцямі
Месны у кім? у чым?	брыклі́васці мн. брыклі́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.

bryklivasć — беларуская лацінка

Слова брыклівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: