аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
брыкну́ць — дзеяслоў брыку́н — назоўнік
канцэпт

брыкуля

гэта
— брыклівая жывёла

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова брыкуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 брыку́ля

мн.  брыку́лі
Родны
каго? чаго?		 брыку́лі

мн.  брыку́ль
Давальны
каму? чаму?		 брыку́лі

мн.  брыку́лям
Вінавальны
каго? што?		 брыку́лю

мн.  брыку́ль
Творны
кім? чым?		 брыку́ляй, брыку́ляю

мн.  брыку́лямі
Месны
у кім? у чым?		 брыку́лі

мн.  брыку́лях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.


У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.

Леў Сапега

brykulia — беларуская лацінка

Слова брыкуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік брыкуля — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове брыкун + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› бры́кнуцца (9)

(8) гранку́ля ‹

› брыкну́ць (8)

(8) дранку́ля ‹

› бры́кнуць (8)

(6) куку́ля ‹

› брыку́н (6)

(6) маму́ля ‹

› брыку́нчык (9)

(6) сыну́ля ‹

› брыку́нчык (9)

(6) піпуля ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

фу