аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова брыкун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брыку́н мн. брыкуны́ |
| Родны каго? чаго? |
брыкуна́ мн. брыкуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
брыкуну́ мн. брыкуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
брыкуна́ мн. брыкуно́ў |
| Творны кім? чым? |
брыкуно́м мн. брыкуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
брыкуне́ мн. брыкуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вось на свеце як бывае: хто працуе, той і мае.
Хочацца, каб хто-небудзь прыйшоў і пашкадаваў. Пашкадаваў, што прыйшоў.
brykun — беларуская лацінка
Слова брыкун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брыкун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брыкунчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брыкну́ць (8)
(6) віску́н ‹
› бры́кнуць (8)
(6) піску́н ‹
› брыку́ля (7)
(7) шчаўку́н ‹
› брыку́нчык (9)
(6) крыку́н ‹
› брыку́нчык (9)
(8) пстрыку́н ‹
› брыку́ха (7)
(6) апяку́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.