аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова брыкуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брыку́ха мн. брыку́хі |
| Родны каго? чаго? |
брыку́хі мн. брыку́х |
| Давальны каму? чаму? |
брыку́се мн. брыку́хам |
| Вінавальны каго? што? |
брыку́ху мн. брыку́х |
| Творны кім? чым? |
брыку́хай, брыку́хаю мн. брыку́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
брыку́се мн. брыку́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
У бібліятэцы я запытаў, ці ёсць у іх кнігі пра параною. Бібліятэкарка мне шапнула: «Яны якраз за вамі»…
brykucha — беларуская лацінка
Слова брыкуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брыкуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брыль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брыку́н (6)
(7) віску́ха ‹
› брыку́нчык (9)
(8) бліску́ха ‹
› брыку́нчык (9)
(7) піску́ха ‹
› брыле́віцкі (10)
(7) крыку́ха ‹
› брыле́ўскі (9)
(9) пстрыку́ха ‹
› брылё́ўскі (9)
(5) глу́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.