STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова піскун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піску́н мн. піскуны́ |
| Родны каго? чаго? |
піскуна́ мн. піскуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
піскуну́ мн. піскуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
піскуна́ мн. піскуно́ў |
| Творны кім? чым? |
піскуно́м мн. піскуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
піскуне́ мн. піскуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
piskun — беларуская лацінка
Слова піскун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піскун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піскунчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піскля́чы (8)
(7) траску́н ‹
› пі́скнуць (8)
(7) траску́н ‹
› піску́лька (9)
(6) віску́н ‹
› піску́нчык (9)
(7) шчаўку́н ‹
› піску́ха (7)
(6) брыку́н ‹
› піску́ча (7)
(6) крыку́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь