мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
піску́лька — назоўнік піску́нчык — назоўнік
канцэпт

піскун

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова піскун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 піску́н

мн.  піскуны́
Родны
каго? чаго?		 піскуна́

мн.  піскуно́ў
Давальны
каму? чаму?		 піскуну́

мн.  піскуна́м
Вінавальны
каго? што?		 піскуна́

мн.  піскуно́ў
Творны
кім? чым?		 піскуно́м

мн.  піскуна́мі
Месны
у кім? у чым?		 піскуне́

мн.  піскуна́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.


piskun — беларуская лацінка

Слова піскун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік піскун — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове піскунчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› піскля́чы (8)

(7) траску́н ‹

› пі́скнуць (8)

(7) траску́н ‹

› піску́лька (9)

(6) віску́н ‹

› піску́нчык (9)

(7) шчаўку́н ‹

› піску́ха (7)

(6) брыку́н ‹

› піску́ча (7)

(6) крыку́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мем і мастацтва