піскунчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова піскунчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	піску́нчык мн. піску́нчыкі
Родны каго? чаго?	піску́нчыка мн. піску́нчыкаў
Давальны каму? чаму?	піску́нчыку мн. піску́нчыкам
Вінавальны каго? што?	піску́нчык мн. піску́нчыкі
Творны кім? чым?	піску́нчыкам мн. піску́нчыкамі
Месны у кім? у чым?	піску́нчыку мн. піску́нчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

piskunčyk — беларуская лацінка

Слова піскунчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: