цвыркунчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цвыркунчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цвырку́нчык мн. цвырку́нчыкі
Родны каго? чаго?	цвырку́нчыка мн. цвырку́нчыкаў
Давальны каму? чаму?	цвырку́нчыку мн. цвырку́нчыкам
Вінавальны каго? што?	цвырку́нчыка мн. цвырку́нчыкаў
Творны кім? чым?	цвырку́нчыкам мн. цвырку́нчыкамі
Месны у кім? у чым?	цвырку́нчыку мн. цвырку́нчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Як у цябе з англійскай? B1 / B2?
— A6.
— Гэта як?
— Пастаянна вучу ўсё ад пачатку, пайшла шостая спроба.

cvyrkunčyk — беларуская лацінка

Слова цвыркунчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: