цвырчэць

гэта

— утвараць рэзкія адрывістыя гукі (пра цвыркуноў, конікаў і некаторых птушак); ліцца струменьчыкамі

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў цвырчэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	цвырчэ́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я цвырчу́ мы цвырчы́м ты цвырчы́ш вы цвырчыце́ ён, яна, яно цвырчы́ць яны цвырча́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. цвырчэ́ла м. цвырчэ́ў н. цвырчэ́ла мн. цвырчэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты цвырчы́ вы цвырчы́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	цвырчучы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

cvyrčeć — беларуская лацінка

Слова цвырчэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: