прагырчэць

гэта

— прарыкаць (пра сабаку)

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прагырчэць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прагырчэ́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прагырчу́ мы прагырчы́м ты прагырчы́ш вы прагырчыце́ ён, яна, яно прагырчы́ць яны прагырча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прагырчэ́ла м. прагырчэ́ў н. прагырчэ́ла мн. прагырчэ́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прагырчы́ вы прагырчы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прагырчэ́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Я не фліртую, я фільтрую.

prahyrčeć — беларуская лацінка

Слова прагырчэць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: