прагырчаць

гэта

— прарыкаць (пра сабаку)

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прагырчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прагырча́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прагырчу́ мы прагырчы́м ты прагырчы́ш вы прагырчыце́ ён, яна, яно прагырчы́ць яны прагырча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прагырча́ла м. прагырча́ў н. прагырча́ла мн. прагырча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прагырчы́ вы прагырчы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прагырча́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.

надпіс на будынку (Мір, 1609)

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

prahyrčać — беларуская лацінка

Слова прагырчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: