піпуля

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова піпуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	піпуля мн. піпулі
Родны каго? чаго?	піпулі мн. піпуль
Давальны каму? чаму?	піпулі мн. піпулям
Вінавальны каго? што?	піпулю мн. піпулі
Творны кім? чым?	піпуляй, піпуляю мн. піпулямі
Месны у кім? у чым?	піпулі мн. піпулях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала

папрасі штучны інтэлект:
намалюй цудоўную цудняшку

pipulia — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік піпуля — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пірабензол + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› пі́пка (5)

(7) брыку́ля ‹

› піпкава́ты (9)

(6) маму́ля ‹

› піпкано́сы (9)

(6) сыну́ля ‹

піпуля (6)

› пірабензо́л (10)

(5) шпу́ля ‹

› пірабутал (9)

(8) скрыпу́ля ‹

› пірабуто́л (9)

(7) шчыпу́ля ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny