Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шпуля, -і, жаночы род
  1. Тое, што і шпулька (у 1, 2 і 3 знач.). Волька напрадзе за вечар шпулю, а мама дзве ручайкі. ← Алесь Пальчэўскі. Гурчыць паціху самапрадка, Кудзеля — як на каравуле, І спіць памочніца дзіцятка Пад манатонны шорхат шпулі. ← Сцяпан Гаўрусёў.
  2. Пасадка з драўніны ці кардону, якая надзяваецца на верацяно для намотвання на яе пражы. Бабуля сядзіць на тапчане. Худыя, парэпаныя пальцы наўздагад вядуць тонкую кужэльную нітку, пускаючы яе на шпаркую шпулю калаўротка. ← Янка Брыль.
  3. спецыяльны тэрмін Стрыжэнь для намотвання дроту, кабелю і пад., а таксама намотаны сам дрот, кабель і пад. Партызаны захапілі шпулю кабелю і па балоце зайшлі ім [гітлераўцам] наперад. ← Уладзімір Федасеенка.

❌

шпуля

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шпуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шпу́ля мн. шпу́лі
Родны каго? чаго?	шпу́лі мн. шпу́ль
Давальны каму? чаму?	шпу́лі мн. шпу́лям
Вінавальны каго? што?	шпу́лю мн. шпу́лі
Творны кім? чым?	шпу́ляй, шпу́ляю мн. шпу́лямі
Месны у кім? у чым?	шпу́лі мн. шпу́лях
Клічная форма	— мн. —

Слова шпуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шпуля — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нават ChatGPT спрабуе па-беларуску, а ты дагэтуль не.

А колькі разоў адна і тая ж малекула вады магла быць на адным і тым жа месцы за 4.5 мільярды гадоў існавання Зямлі?