аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сынуля
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сыну́ля мн. сыну́лі |
| Родны каго? чаго? |
сыну́лі мн. сыну́ляў |
| Давальны каму? чаму? |
сыну́лю мн. сыну́лям |
| Вінавальны каго? што? |
сыну́лю мн. сыну́ляў |
| Творны кім? чым? |
сыну́лем мн. сыну́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
сыну́лю мн. сыну́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Проста каб прыгожая багатая айцішніца адвезла мяне на ПМЖ у Канаду. Я што, так шмат прашу!?
synulia — беларуская лацінка
Слова сынуля (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сынуля — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сынчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сыно́ўні (7)
(6) куку́ля ‹
› сыно́ўскі (8)
(7) брыку́ля ‹
› сыно́чак (7)
(6) маму́ля ‹
› сы́нчык (6)
(6) піпуля ‹
› сы́п (3)
(5) шпу́ля ‹
› сы́панка (7)
(8) скрыпу́ля ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.