Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сып, -у, мужчынскі род
  1. Дробныя плямкі, прышчыкі на скуры і слізістых абалонках, якія з'яўляюцца ад некаторых знешніх уздзеянняў (холад, перагрэў і пад.) і ўнутраных прычын (некаторыя інфекцыйныя хваробы, парушэнне абмену рэчываў і пад.). Дзіцятка ж полымем гарэла, Па целу сып злаякасны пайшоў. ← Уладзімір Корбан. // размоўнае слова Захворванне, пры якім з'яўляюцца прышчыкі, плямкі.
  2. размоўнае слова У тэхніцы — невялікая шурпатасць на паверхні металу пры пашкоджанні яго ржой.
  3. размоўнае слова У друкарскай справе — рассыпаны шрыфт з пераблытанымі літарамі.

❌

сып

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сып
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сы́п мн. сы́пы
Родны каго? чаго?	сы́пу мн. сы́паў
Давальны каму? чаму?	сы́пу мн. сы́пам
Вінавальны каго? што?	сы́п мн. сы́пы
Творны кім? чым?	сы́пам мн. сы́памі
Месны у кім? у чым?	сы́пе мн. сы́пах
Клічная форма	— мн. —

Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.

Слова сып (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сып — у родным, давальным, творным і месным склоне

сып

Навігатар

Мемчыкі