аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова буёк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
буё́к мн. буйкі́ |
| Родны каго? чаго? |
буйка́ мн. буйко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
буйку́ мн. буйка́м |
| Вінавальны каго? што? |
буё́к мн. буйкі́ |
| Творны кім? чым? |
буйко́м мн. буйка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
буйку́ мн. буйка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Калі ў ложак прыносяць каву, вазьмі яе і моўчкі пі. Не трэба пытацца «А хто вы і што вы робіце тут?»
bujok — беларуская лацінка
Слова буёк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буёк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове буер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бу́ерны (6)
(6) падпё́к ‹
› буеры́ст (7)
(4) упё́к ‹
› буеры́стка (9)
(6) прыпё́к ‹
› бу́ж (3)
(4) зуё́к ‹
› бужаванне (9)
(3) цё́к ‹
› бужава́цца (9)
(4) ацё́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.