Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыпёк¹, -у, мужчынскі род
  Прыбаўка ў вазе хлеба пасля выпечкі ў параўнанні з вагой затрачанай мукі.
  •••
  Збоку прыпёку гл. збоку.
прыпёк², -у, мужчынскі род
  Моцная спёка, гарачыня ад сонца. І бярозавы пянёк Паміж дрэў высокіх У зацішку ў прыпёк Плакаў светлым сокам. ← Антон Бялевіч. // (звычайна ў спалучэнні з прыназоўнік «на»). Месца, дзе асабліва моцна прыпякае сонца. Прыжмурыўшы вочы, сабака ляжаў на прыпёку пад сцяною хлеўчука і ляніва памахваў хвастом. ← Алесь Рылько. Густымі чорнымі плоймамі кружыліся і гулі на прыпёку мухі. ← Ігнат Дуброўскі.

❌

прыпёк

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыпёк
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыпё́к мн. прыпё́кі
Родны каго? чаго?	прыпё́ку мн. прыпё́каў
Давальны каму? чаму?	прыпё́ку мн. прыпё́кам
Вінавальны каго? што?	прыпё́к мн. прыпё́кі
Творны кім? чым?	прыпё́кам мн. прыпё́камі
Месны у кім? у чым?	прыпё́ку мн. прыпё́ках
Клічная форма	— мн. —

Слова прыпёк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыпёк — у родным, давальным, творным і месным склоне

прыпёк

Навігатар

Мемчыкі