аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова буконніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
буко́нніца мн. буко́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
буко́нніцы мн. буко́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
буко́нніцы мн. буко́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
буко́нніцу мн. буко́нніцы |
| Творны кім? чым? |
буко́нніцай, буко́нніцаю мн. буко́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
буко́нніцы мн. буко́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Што можа быць больш агідным, чым адкусіць яблык і ўбачыць там чарвяка?
— Адкусіць яблык і ўбачыць там палову чарвяка!..
bukonnica — беларуская лацінка
Слова буконніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буконніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове букс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› буко́вы (6)
(9) зако́нніца ‹
› буко́ліка (8)
(11) незако́нніца ‹
› буко́нка (7)
(12) беззако́нніца ‹
› бу́кс (4)
(9) пало́нніца ‹
› бу́кс (4)
(9) сало́нніца ‹
› бу́кса (5)
(10) пакло́нніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Магілёў