буконніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова буконніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	буко́нніца мн. буко́нніцы
Родны каго? чаго?	буко́нніцы мн. буко́нніц
Давальны каму? чаму?	буко́нніцы мн. буко́нніцам
Вінавальны каго? што?	буко́нніцу мн. буко́нніцы
Творны кім? чым?	буко́нніцай, буко́нніцаю мн. буко́нніцамі
Месны у кім? у чым?	буко́нніцы мн. буко́нніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Што можа быць больш агідным, чым адкусіць яблык і ўбачыць там чарвяка?
— Адкусіць яблык і ўбачыць там палову чарвяка!..

bukonnica — беларуская лацінка

Слова буконніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: