аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова букса
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́кса мн. бу́ксы |
| Родны каго? чаго? |
бу́ксы мн. бу́кс, бу́ксаў |
| Давальны каму? чаму? |
бу́ксе мн. бу́ксам |
| Вінавальны каго? што? |
бу́ксу мн. бу́ксы |
| Творны кім? чым? |
бу́ксай, бу́ксаю мн. бу́ксамі |
| Месны у кім? у чым? |
бу́ксе мн. бу́ксах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У кальца няма канца.
гэта проста космас, а не выслоўе— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
buksa — беларуская лацінка
Слова букса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік букса — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове буксаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› буко́нніца (9)
(6) п'е́кса ‹
› бу́кс (4)
(8) ізале́кса ‹
› бу́кс (4)
(5) фі́кса ‹
› буксава́льна (11)
(10) грундбукса ‹
› буксавальны (11)
(5) ку́кса ‹
› буксава́нне (10)
(6) кры́кса ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.