аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова кніжна-царкоўны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
кні́жна-царко́ўная
м. кні́жна-царко́ўны н. кні́жна-царко́ўнае мн. кні́жна-царко́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
кні́жна-царко́ўнай, кні́жна-царко́ўнае
м. кні́жна-царко́ўнага н. кні́жна-царко́ўнага мн. кні́жна-царко́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
кні́жна-царко́ўнай
м. кні́жна-царко́ўнаму н. кні́жна-царко́ўнаму мн. кні́жна-царко́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
кні́жна-царко́ўную
м. кні́жна-царко́ўны (неадуш.), кні́жна-царко́ўнага (адуш.) н. кні́жна-царко́ўнае мн. кні́жна-царко́ўныя (неадуш.), кні́жна-царко́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
кні́жна-царко́ўнай, кні́жна-царко́ўнаю
м. кні́жна-царко́ўным н. кні́жна-царко́ўным мн. кні́жна-царко́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
кні́жна-царко́ўнай
м. кні́жна-царко́ўным н. кні́жна-царко́ўным мн. кні́жна-царко́ўных |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
knižna-carkoŭny — беларуская лацінка
Слова кніжна-царкоўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове кніжна-часопісны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кні́жна-літарату́рны (18)
(9) выніко́ўны ‹
› кні́жна-пісьмо́вы (15)
(8) марко́ўны ‹
› кні́жна-славя́нскі (16)
(8) царко́ўны ‹
› кні́жна-часо́пісны (16)
(18) рэлігі́йна-царко́ўны ‹
› кні́жнасць (9)
(18) феада́льна-царко́ўны ‹
› кні́жнік (7)
(22) артадакса́льна-царко́ўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.