STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кніжнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кні́жнік мн. кні́жнікі |
| Родны каго? чаго? |
кні́жніка мн. кні́жнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
кні́жніку мн. кні́жнікам |
| Вінавальны каго? што? |
кні́жніка мн. кні́жнікаў |
| Творны кім? чым? |
кні́жнікам мн. кні́жнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
кні́жніку мн. кні́жніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
Айцішнікі ёлку не ставяць, а пераўсталёўваюць.
knižnik — беларуская лацінка
Слова кніжнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кніжнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кніжніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кні́жна-царко́ўны (15)
(10) падзві́жнік ‹
› кні́жна-часо́пісны (16)
(12) перадзві́жнік ‹
› кні́жнасць (9)
(6) ні́жнік ‹
› кні́жніца (8)
(12) чарнакні́жнік ‹
› кні́жніцкі (9)
(11) мнагабо́жнік ‹
› кні́жны (6)
(8) набо́жнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
жить с родителями — жыць пры бацьках (у бацькоў)