мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кні́жнік — назоўнік кні́жніцкі — прыметнік
канцэпт

кніжніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кніжніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кні́жніца

мн.  кні́жніцы
Родны
каго? чаго?		 кні́жніцы

мн.  кні́жніц
Давальны
каму? чаму?		 кні́жніцы

мн.  кні́жніцам
Вінавальны
каго? што?		 кні́жніцу

мн.  кні́жніц
Творны
кім? чым?		 кні́жніцай, кні́жніцаю

мн.  кні́жніцамі
Месны
у кім? у чым?		 кні́жніцы

мн.  кні́жніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў

беларускія праклёны

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.


knižnica — беларуская лацінка

Слова кніжніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кніжніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кніжыца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кні́жна-часо́пісны (16)

(10) карцё́жніца ‹

› кні́жнасць (9)

(10) чарцё́жніца ‹

› кні́жнік (7)

(11) падзві́жніца ‹

› кні́жніцкі (9)

(10) бязбо́жніца ‹

› кні́жны (6)

(9) зало́жніца ‹

› кні́жыца (7)

(9) нало́жніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цудоўна

заўсёды / заўжды