бумканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бумканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бу́мканне мн. бу́мканні
Родны каго? чаго?	бу́мкання мн. бу́мканняў
Давальны каму? чаму?	бу́мканню мн. бу́мканням
Вінавальны каго? што?	бу́мканне мн. бу́мканні
Творны кім? чым?	бу́мканнем мн. бу́мканнямі
Месны у кім? у чым?	бу́мканні мн. бу́мканнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.

bumkannie — беларуская лацінка

Слова бумканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: