аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова крумканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кру́мканне мн. кру́мканні |
| Родны каго? чаго? |
кру́мкання мн. кру́мканняў |
| Давальны каму? чаму? |
кру́мканню мн. кру́мканням |
| Вінавальны каго? што? |
кру́мканне мн. кру́мканні |
| Творны кім? чым? |
кру́мканнем мн. кру́мканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
кру́мканні мн. кру́мканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
У серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.
krumkannie — беларуская лацінка
Слова крумканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крумканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крумкач + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крука́сты (8)
(8) бу́мканне ‹
› круле́ўшчынскі (13)
(8) зу́мканне ‹
› кру́м (4)
(8) ку́мканне ‹
› крумкацца (9)
(9) тру́мканне ‹
› кру́мкаць (8)
(9) хру́мканне ‹
› крумка́ч (7)
(8) ту́мканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.