мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тру́ман — назоўнік тру́мкаць — дзеяслоў
канцэпт

трумканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова трумканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 тру́мканне

мн.  тру́мканні
Родны
каго? чаго?		 тру́мкання

мн.  тру́мканняў
Давальны
каму? чаму?		 тру́мканню

мн.  тру́мканням
Вінавальны
каго? што?		 тру́мканне

мн.  тру́мканні
Творны
кім? чым?		 тру́мканнем

мн.  тру́мканнямі
Месны
у кім? у чым?		 тру́мканні

мн.  тру́мканнях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як да чаркі — скоры, як да працы — хворы.
На рабоце «ой» ды «ох», а за сталом адзін за трох.
Есць за вала, робіць за камара.


— Католік значыць паляк, праваслаўны значыць рускі.
— Я паганец. Я беларус.


trumkannie — беларуская лацінка

Слова трумканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік трумканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове трумо + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› тру́м (4)

(8) зу́мканне ‹

› тру́мавы (7)

(8) ку́мканне ‹

› тру́ман (6)

(9) кру́мканне ‹

› тру́мкаць (8)

(9) хру́мканне ‹

› тру́мны (6)

(8) ту́мканне ‹

› трумо́ (5)

(9) гры́мканне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

упускаць