STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова трумо
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трумо́ мн. трумо́ |
| Родны каго? чаго? |
трумо́ мн. трумо́ |
| Давальны каму? чаму? |
трумо́ мн. трумо́ |
| Вінавальны каго? што? |
трумо́ мн. трумо́ |
| Творны кім? чым? |
трумо́ мн. трумо́ |
| Месны у кім? у чым? |
трумо́ мн. трумо́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Выйдзі хаця б у людзі, калі больш няма куды.
Міхась Мірановічtrumo — беларуская лацінка
Слова трумо (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трумо — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове труна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тру́мканне (9)
(5) дармо́ ‹
› тру́мкаць (8)
(4) ярмо́ ‹
› тру́мны (6)
(6) дзярмо́ ‹
› труна́ (5)
(4) сумо́ ‹
› тру́нак (6)
(3) чмо́ ‹
› трунападо́бны (12)
(6) вязьмо́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
