аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абычка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абы́чка мн. абы́чкі |
| Родны каго? чаго? |
абы́чкі мн. абы́чак |
| Давальны каму? чаму? |
абы́чцы мн. абы́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
абы́чку мн. абы́чкі |
| Творны кім? чым? |
абы́чкай, абы́чкаю мн. абы́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абы́чцы мн. абы́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Са старых павер'яў: як заспяваюць першыя пеўні, знікае ўсякая «нячыстая сіла».
abyčka — беларуская лацінка
Слова абычка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абычка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абыякавасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абыча́йнасць (11)
(9) прамо́ўчка ‹
› абыча́йнік (9)
(7) умо́ўчка ‹
› абыча́йны (8)
(8) змо́ршчка ‹
› абыя́ка (6)
(9) закавы́чка ‹
› абыя́кава (8)
(7) абвы́чка ‹
› абыя́кавасць (11)
(7) адвы́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ідэя для торціка.