STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамоўчка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамо́ўчка мн. прамо́ўчкі |
| Родны каго? чаго? |
прамо́ўчкі мн. прамо́ўчак, прамо́ўчкаў |
| Давальны каму? чаму? |
прамо́ўчцы мн. прамо́ўчкам |
| Вінавальны каго? што? |
прамо́ўчку мн. прамо́ўчкі |
| Творны кім? чым? |
прамо́ўчкай, прамо́ўчкаю мн. прамо́ўчкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамо́ўчцы мн. прамо́ўчках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Пасля 40 здароўе — гэта калі ў цябе кожны новы дзень баліць не там, дзе балела ўчора.
pramoŭčka — беларуская лацінка
Слова прамоўчка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамоўчка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамоўшн + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамо́ўчаны (10)
(8) гняту́чка ‹
› прамо́ўчаць (10)
(5) чу́чка ‹
› прамо́ўчваць (11)
(9) паляшу́чка ‹
› прамо́ўшн (8)
(7) умо́ўчка ‹
› прамо́цыя (8)
(8) змо́ршчка ‹
› прамо́чаны (9)
(6) абы́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
