аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чу́чка мн. чу́чкі |
| Родны каго? чаго? |
чу́чкі мн. чу́чак |
| Давальны каму? чаму? |
чу́чцы мн. чу́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
чу́чку мн. чу́чкі |
| Творны кім? чым? |
чу́чкай, чу́чкаю мн. чу́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
чу́чцы мн. чу́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтусЗ вясёлкай усё зразумела, але каб стаць натуралам — на што трэба глядзець?
čučka — беларуская лацінка
Слова чучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чу́чала (6)
(7) ляту́чка ‹
› чу́чальнік (9)
(11) аўталяту́чка ‹
› чу́чальны (8)
(8) гняту́чка ‹
› чу́шка (5)
(9) паляшу́чка ‹
› чу́шка (5)
(9) прамо́ўчка ‹
› чу́шкавы (7)
(7) умо́ўчка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.