прамоўчваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прамоўчваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прамо́ўчваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прамо́ўчваю мы прамо́ўчваем ты прамо́ўчваеш вы прамо́ўчваеце ён, яна, яно прамо́ўчвае яны прамо́ўчваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прамо́ўчвала м. прамо́ўчваў н. прамо́ўчвала мн. прамо́ўчвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прамо́ўчвай вы прамо́ўчвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прамо́ўчваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.

Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.

pramoŭčvać — беларуская лацінка

Слова прамоўчваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: