STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бункероўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бункеро́ўка мн. бункеро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
бункеро́ўкі мн. бункеро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
бункеро́ўцы мн. бункеро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бункеро́ўку мн. бункеро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
бункеро́ўкай, бункеро́ўкаю мн. бункеро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бункеро́ўцы мн. бункеро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Ува мне змагаюцца два дарадцы: адзін кажа пасраць дома і спазніцца, а другога я больш не слухаю.
bunkieroŭka — беларуская лацінка
Слова бункероўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бункероўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бункероўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бункеро́ваны (11)
(10) фляндро́ўка ‹
› бункеро́ваны (11)
(10) фрэзеро́ўка ‹
› бункеро́вачны (12)
(9) анкеро́ўка ‹
› бункеро́ўшчык (12)
(8) клеро́ўка ‹
› бу́нт (4)
(9) фулеро́ўка ‹
› бу́нт (4)
(9) фанеро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
