аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клероўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клеро́ўка мн. клеро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
клеро́ўкі мн. клеро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
клеро́ўцы мн. клеро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
клеро́ўку мн. клеро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
клеро́ўкай, клеро́ўкаю мн. клеро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
клеро́ўцы мн. клеро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
Ніколі не здавайся. Ты ж не кватэра.
klieroŭka — беларуская лацінка
Слова клероўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клероўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клерыкал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клерава́ць (9)
(10) фрэзеро́ўка ‹
› клерадэ́ндрум (12)
(9) анкеро́ўка ‹
› кле́рк (5)
(10) бункеро́ўка ‹
› клерыка́л (8)
(9) фулеро́ўка ‹
› клерыкаліза́цыя (14)
(9) фанеро́ўка ‹
› клерыкалі́зм (11)
(9) пасеро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ідэя для торціка.