мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
бунта́р — назоўнік бунта́рна — прыслоўе
канцэпт

бунтарка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова бунтарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
бунта́рка

мн.  бунта́ркі
Родны
каго? чаго?
бунта́ркі

мн.  бунта́рак
Давальны
каму? чаму?
бунта́рцы

мн.  бунта́ркам
Вінавальны
каго? што?
бунта́рку

мн.  бунта́рак
Творны
кім? чым?
бунта́ркай, бунта́ркаю

мн.  бунта́ркамі
Месны
у кім? у чым?
бунта́рцы

мн.  бунта́рках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хоць вады напіся — пра вельмі прыгожы твар


Расамаха  — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

buntarka — беларуская лацінка

Слова бунтарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік бунтарка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове бунтарнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


бунтавы́ (7)

(10) дырэ́ктарка

бунтані́на (9)

(11) пратэ́ктарка

бунта́р (6)

(11) бухга́лтарка

бунта́рна (8)

(11) ску́льптарка

бунта́рнасць (11)

(6) ста́рка

бунта́рны (8)

(10) пераста́рка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дрэнна ляжыць