аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова старка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ста́рка мн. ста́ркі |
| Родны каго? чаго? |
ста́ркі мн. ста́рак |
| Давальны каму? чаму? |
ста́рцы мн. ста́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
ста́рку мн. ста́ркі |
| Творны кім? чым? |
ста́ркай, ста́ркаю мн. ста́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
ста́рцы мн. ста́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
— Калі музыка не дае прыбытак, гэта мастацтва.
— Або гаўно.
starka — беларуская лацінка
Слова старка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старнаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старго́ваны (10)
(11) бухга́лтарка ‹
› старго́ўвацца (12)
(8) бунта́рка ‹
› старго́ўваць (11)
(11) ску́льптарка ‹
› старкава́ць (10)
(10) пераста́рка ‹
› старнава́нне (11)
(9) ма́йстарка ‹
› старнава́ны (10)
(8) шу́старка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).