STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бунтаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бунтаўшчы́к мн. бунтаўшчыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
бунтаўшчыка́ мн. бунтаўшчыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
бунтаўшчыку́ мн. бунтаўшчыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
бунтаўшчыка́ мн. бунтаўшчыко́ў |
| Творны кім? чым? |
бунтаўшчыко́м мн. бунтаўшчыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
бунтаўшчыку́ мн. бунтаўшчыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
buntaŭščyk — беларуская лацінка
Слова бунтаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бунтаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бунтаўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бунтаўні́ца (10)
(10) вы́траўшчык ‹
› бунтаўні́цкі (11)
(10) прасаўшчы́к ‹
› бунтаўні́цкі (11)
(11) фруктаўшчы́к ‹
› бунтаўшчы́ца (11)
(10) буртаўшчы́к ‹
› бунтаўшчы́цкі (12)
(10) гуртаўшчы́к ‹
› бунто́ўна (8)
(10) даста́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
