мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гу́ртам — прыслоўе гуртаўшчы́на — назоўнік
канцэпт

гуртаўшчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гуртаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 гуртаўшчы́к

мн.  гуртаўшчыкі́
Родны
каго? чаго?		 гуртаўшчыка́

мн.  гуртаўшчыко́ў
Давальны
каму? чаму?		 гуртаўшчыку́

мн.  гуртаўшчыка́м
Вінавальны
каго? што?		 гуртаўшчыка́

мн.  гуртаўшчыко́ў
Творны
кім? чым?		 гуртаўшчыко́м

мн.  гуртаўшчыка́мі
Месны
у кім? у чым?		 гуртаўшчыку́

мн.  гуртаўшчыка́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памаленьку, бо спінку зломіш.


Уяўляеце, колькі людзей памятаюць мінулую версію вас, якой ужо не існуе?


hurtaŭščyk — беларуская лацінка

Слова гуртаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гуртаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гуртаўшчына + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› гуртава́ць (9)

(11) фруктаўшчы́к ‹

› гуртавы́ (7)

(10) бунтаўшчы́к ‹

› гу́ртам (6)

(10) буртаўшчы́к ‹

› гуртаўшчы́на (11)

(10) даста́ўшчык ‹

› гуртаўшчы́цкі (12)

(10) мастаўшчы́к ‹

› гуртко́вец (9)

(10) пастаўшчы́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ходзяць чуткі

карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка