аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
бунчуко́вы — прыметнік бу́р — назоўнік
канцэпт

бур

гэта
— чалавек

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 бу́р

мн.  бу́ры
Родны
каго? чаго?		 бу́ра

мн.  бу́раў
Давальны
каму? чаму?		 бу́ру

мн.  бу́рам
Вінавальны
каго? што?		 бу́ра

мн.  бу́раў
Творны
кім? чым?		 бу́рам

мн.  бу́рамі
Месны
у кім? у чым?		 бу́ру

мн.  бу́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

А як можа Бог разгневацца, калі гнеў адзін са смяротных грахоў?


bur — беларуская лацінка

Слова бур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік бур — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове бур + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› бунчу́жны (8)

(12) мікрапедыя́тр ‹

› бунчу́к (6)

(7) герыя́тр ‹

› бунчуко́вы (9)

(6) атыя́тр ‹

› бур'я́н (6)

(8) турбабу́р ‹

› бур'я́нны (8)

(7) ледабу́р ‹

› бур'яно́вы (9)

(7) лёдабу́р ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

машына ў мінус трыццаць