STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бунчук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бунчу́к мн. бунчукі́ |
| Родны каго? чаго? |
бунчука́ мн. бунчуко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
бунчуку́ мн. бунчука́м |
| Вінавальны каго? што? |
бунчу́к мн. бунчукі́ |
| Творны кім? чым? |
бунчуко́м мн. бунчука́мі |
| Месны у кім? у чым? |
бунчуку́ мн. бунчука́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Горкая праца, ды хлеб ад яе салодкі.
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
bunčuk — беларуская лацінка
Слова бунчук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бунчук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бур + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бунто́ўны (8)
(9) мешчанчу́к ‹
› бу́нцік (6)
(6) менчук ‹
› бунчу́жны (8)
(6) мінчу́к ‹
› бунчуко́вы (9)
(6) пянчу́к ‹
› бу́р (3)
(7) хлапчу́к ‹
› бу́р (3)
(8) Астапчук ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гомель