аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бунцік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́нцік мн. бу́нцікі |
| Родны каго? чаго? |
бу́нціка мн. бу́нцікаў |
| Давальны каму? чаму? |
бу́нціку мн. бу́нцікам |
| Вінавальны каго? што? |
бу́нцік мн. бу́нцікі |
| Творны кім? чым? |
бу́нцікам мн. бу́нцікамі |
| Месны у кім? у чым? |
бу́нціку мн. бу́нціках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
Мы вывучаем мовы, бо мова — адзінае, што небескарысна вывучыць нават дрэнна.
Като Ломбbuncik — беларуская лацінка
Слова бунцік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бунцік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бунчук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бунто́ўнасць (11)
(10) дакуме́нцік ‹
› бунто́ўны (8)
(6) бі́нцік ‹
› бунто́ўны (8)
(6) ві́нцік ‹
› бунчу́жны (8)
(7) шпу́нцік ‹
› бунчу́к (6)
(6) фу́нцік ‹
› бунчуко́вы (9)
(14) карэспандэ́нцік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?