аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
бунто́ўная
м. бунто́ўны н. бунто́ўнае мн. бунто́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
бунто́ўнай, бунто́ўнае
м. бунто́ўнага н. бунто́ўнага мн. бунто́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
бунто́ўнай
м. бунто́ўнаму н. бунто́ўнаму мн. бунто́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
бунто́ўную
м. бунто́ўны (неадуш.), бунто́ўнага (адуш.) н. бунто́ўнае мн. бунто́ўныя (неадуш.), бунто́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
бунто́ўнай, бунто́ўнаю
м. бунто́ўным н. бунто́ўным мн. бунто́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
бунто́ўнай
м. бунто́ўным н. бунто́ўным мн. бунто́ўных |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
buntoŭny — беларуская лацінка
Слова бунтоўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове бунчужны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бунтаўшчы́цкі (12)
(11) негвалто́ўны ‹
› бунто́ўна (8)
(12) безгвалто́ўны ‹
› бунто́ўнасць (11)
(10) арыенто́ўны ‹
› бу́нцік (6)
(9) грунто́ўны ‹
› бунчу́жны (8)
(13) малагрунто́ўны ‹
› бунчу́к (6)
(11) негрунто́ўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не щадить никого — не даваць літасці нікому (не шкадаваць нікога)