STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шпунцік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпу́нцік мн. шпу́нцікі |
| Родны каго? чаго? |
шпу́нціка мн. шпу́нцікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шпу́нціку мн. шпу́нцікам |
| Вінавальны каго? што? |
шпу́нцік мн. шпу́нцікі |
| Творны кім? чым? |
шпу́нцікам мн. шпу́нцікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпу́нціку мн. шпу́нціках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага
Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
špuncik — беларуская лацінка
Слова шпунцік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпунцік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпур + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпунто́ўшчык (11)
(6) бі́нцік ‹
› шпунто́ўшчыца (12)
(6) ві́нцік ‹
› шпунту́бель (10)
(6) бу́нцік ‹
› шпу́р (4)
(6) фу́нцік ‹
› шпуравы́ (7)
(14) карэспандэ́нцік ‹
› шпургану́ць (10)
(9) студэ́нцік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
