аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шпур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпу́р мн. шпу́ры |
| Родны каго? чаго? |
шпу́ра мн. шпу́раў |
| Давальны каму? чаму? |
шпу́ру мн. шпу́рам |
| Вінавальны каго? што? |
шпу́р мн. шпу́ры |
| Творны кім? чым? |
шпу́рам мн. шпу́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпу́ры мн. шпу́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
эх, зараз бы марозіва ў вафельцы
špur — беларуская лацінка
Слова шпур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпурлялка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпунто́ўшчыца (12)
(8) трыампу́р ‹
› шпунту́бель (10)
(12) Куа́ла-Лу́мпур ‹
› шпу́нцік (7)
(6) пу́рпур ‹
› шпуравы́ (7)
(6) хеўсу́р ‹
› шпургану́ць (10)
(3) ту́р ‹
› шпурга́ць (8)
(3) ту́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.