STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шпунтоўшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпунто́ўшчыца мн. шпунто́ўшчыцы |
| Родны каго? чаго? |
шпунто́ўшчыцы мн. шпунто́ўшчыц |
| Давальны каму? чаму? |
шпунто́ўшчыцы мн. шпунто́ўшчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
шпунто́ўшчыцу мн. шпунто́ўшчыц |
| Творны кім? чым? |
шпунто́ўшчыцай, шпунто́ўшчыцаю мн. шпунто́ўшчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпунто́ўшчыцы мн. шпунто́ўшчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі Бог злучыць, то ніхто не разлучыць.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
špuntoŭščyca — беларуская лацінка
Слова шпунтоўшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпунтоўшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпунтубель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпунто́ўка (9)
(11) плюсо́ўшчыца ‹
› шпунто́ўнік (10)
(12) загато́ўшчыца ‹
› шпунто́ўшчык (11)
(15) камплекто́ўшчыца ‹
› шпунту́бель (10)
(13) загарто́ўшчыца ‹
› шпу́нцік (7)
(13) забасто́ўшчыца ‹
› шпу́р (4)
(15) расшліхто́ўшчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
