STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шпунтоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпунто́ўка мн. шпунто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шпунто́ўкі мн. шпунто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шпунто́ўцы мн. шпунто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шпунто́ўку мн. шпунто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шпунто́ўкай, шпунто́ўкаю мн. шпунто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпунто́ўцы мн. шпунто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
špuntoŭka — беларуская лацінка
Слова шпунтоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпунтоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпунтоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпунтавы́ (8)
(8) вінто́ўка ‹
› шпунто́ваны (10)
(9) плінто́ўка ‹
› шпунто́ваны (10)
(10) шплінто́ўка ‹
› шпунто́ўнік (10)
(11) зашпунто́ўка ‹
› шпунто́ўшчык (11)
(9) грунто́ўка ‹
› шпунто́ўшчыца (12)
(13) перагрунто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што тут не так?