мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
пяну́шка — назоўнік пянька́ — назоўнік
канцэпт

пянчук

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пянчук
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пянчу́к

мн.  пенчукі́
Родны
каго? чаго?		 пенчука́

мн.  пенчуко́ў
Давальны
каму? чаму?		 пенчуку́

мн.  пенчука́м
Вінавальны
каго? што?		 пянчу́к

мн.  пенчукі́
Творны
кім? чым?		 пенчуко́м

мн.  пенчука́мі
Месны
у кім? у чым?		 пенчуку́

мн.  пенчука́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо


Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.

Новае ствараць, старое паляпшаць.

piančuk — беларуская лацінка

Слова пянчук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пянчук — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пянька + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пянё́чны (7)

(6) менчук ‹

› пя́нне (5)

(6) мінчу́к ‹

› пяну́шка (7)

(6) бунчу́к ‹

› пянька́ (6)

(7) хлапчу́к ‹

› пянько́ва-джу́тавы (16)

(8) Астапчук ‹

› пянько́вы (8)

(8) паварчу́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

забаўкі