STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пянчук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пянчу́к мн. пенчукі́ |
| Родны каго? чаго? |
пенчука́ мн. пенчуко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
пенчуку́ мн. пенчука́м |
| Вінавальны каго? што? |
пянчу́к мн. пенчукі́ |
| Творны кім? чым? |
пенчуко́м мн. пенчука́мі |
| Месны у кім? у чым? |
пенчуку́ мн. пенчука́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
piančuk — беларуская лацінка
Слова пянчук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пянчук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пянька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пянё́чны (7)
(6) менчук ‹
› пя́нне (5)
(6) мінчу́к ‹
› пяну́шка (7)
(6) бунчу́к ‹
› пянька́ (6)
(7) хлапчу́к ‹
› пянько́ва-джу́тавы (16)
(8) Астапчук ‹
› пянько́вы (8)
(8) паварчу́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
