аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пянька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пянька́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
пянькі́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
пяньцы́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
пяньку́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
пянько́й, пянько́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
пяньцы́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.
Хто хоча перамагаць, той знаходзіць спосабы.
piańka — беларуская лацінка
Слова пянька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пянька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пярвосцінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пя́нне (5)
(8) пуцэ́нька ‹
› пяну́шка (7)
(8) кішэ́нька ‹
› пянчу́к (6)
(6) ня́нька ‹
› пянько́ва-джу́тавы (16)
(5) аська ‹
› пянько́вы (8)
(6) піська ‹
› пярве́й (6)
(7) аво́ська ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.