STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мінчук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мінчу́к мн. мінчукі |
| Родны каго? чаго? |
мінчука мн. мінчукоў |
| Давальны каму? чаму? |
мінчуку мн. мінчукам |
| Вінавальны каго? што? |
мінчука мн. мінчукоў |
| Творны кім? чым? |
мінчуком мн. мінчукамі |
| Месны у кім? у чым? |
мінчуку мн. мінчуках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Чалавек як меч:
або робіць сваю справу,
або тупы.
minčuk — беларуская лацінка
Слова мінчук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінчук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове міньён + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Мінфі́н (6)
(6) канчу́к ‹
› мінча́нін (8)
(9) мешчанчу́к ‹
› мінча́нка (8)
(6) менчук ‹
› Мі́ншчына (8)
(6) бунчу́к ‹
› міньё́н (6)
(6) пянчу́к ‹
› міньё́н (6)
(7) хлапчу́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
