аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канчук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канчу́к мн. канчукі́ |
| Родны каго? чаго? |
канчука́ мн. канчуко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
канчуку́ мн. канчука́м |
| Вінавальны каго? што? |
канчу́к мн. канчукі́ |
| Творны кім? чым? |
канчуко́м мн. канчука́мі |
| Месны у кім? у чым? |
канчуку́ мн. канчука́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.
Хлопцы, мая дзеўчына супраць таго, каб я ішоў з вамі, так што выбачайце, мяне не будзе… ні на адной фатаграфіі.
kančuk — беларуская лацінка
Слова канчук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канчук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канчур + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канча́цца (8)
(6) Вінцу́к ‹
› канча́ць (7)
(8) парабчу́к ‹
› канча́ючы (8)
(8) цыганчу́к ‹
› канчу́р (6)
(9) мешчанчу́к ‹
› канчу́рык (8)
(6) менчук ‹
› Ка́ны (4)
(6) мінчу́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.