STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канчур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канчу́р мн. канчуры́ |
| Родны каго? чаго? |
канчура́ мн. канчуро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
канчуру́ мн. канчура́м |
| Вінавальны каго? што? |
канчу́р мн. канчуры́ |
| Творны кім? чым? |
канчуро́м мн. канчура́мі |
| Месны у кім? у чым? |
канчуры́ мн. канчура́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Вы ходзіце на працу, каб зарабляць грошы. Я хаджу на працу, каб не піць у будні. Мы не аднолькавыя.
kančur — беларуская лацінка
Слова канчур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канчур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канчурык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канча́ючы (8)
(6) марху́р ‹
› Канчук (6)
(3) цу́р ‹
› канчу́к (6)
(5) качу́р ‹
› канчу́рык (8)
(6) ве́нчур ‹
› Ка́ны (4)
(4) шчу́р ‹
› каньё́н (6)
(4) шчу́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры