аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мархур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марху́р мн. марху́ры |
| Родны каго? чаго? |
марху́ра мн. марху́раў |
| Давальны каму? чаму? |
марху́ру мн. марху́рам |
| Вінавальны каго? што? |
марху́ра мн. марху́раў |
| Творны кім? чым? |
марху́рам мн. марху́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
марху́ры мн. марху́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
снегавік насамрэч жаночага полу:
snowman = снегавая баба
marchur — беларуская лацінка
Слова мархур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мархур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марцаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марфо́лага-геаграфі́чны (21)
(5) Арту́р ‹
› марфо́лага-сінтаксі́чны (21)
(5) баху́р ‹
› марфолага-этымалагічны (22)
(5) цаху́р ‹
› марцава́нне (10)
(3) цу́р ‹
› марцава́цца (10)
(5) качу́р ‹
› марцава́ць (9)
(6) канчу́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.